Arthur
Meschian’s new album has been released. The
singer Arthur Meschian has released his
second concert disc over the last two years.
In the new album you can find the songs
performed at concerts which took place in
the concert hall named after Khachaturian.(
29 Oct and 1 Nov, 2006). Vahan Artsruni,
Arthur Molitvin and Levon Hakhverdian were
playing along with Meschian. This CD is a
logical continuation of previous album which
was released last summer (it’s a recording
of Yerevan’s concert in December, 2005). The
first track on the new CD is a song called
“Trichq” . This song is for the people who
were at the concert in Yerevan. Meschian’s
main achievement is probably Sayat Nova’s
song “ Erku sirt unim” and the legendary
song “ Oor Eyir Asdvadz”. After many years
of silence since 2005 Arthur Meschian has
pleased the fans of his work. During the
time spent in U.S.A. Arthur Meschian worked
in his specialty of architect, giving
concerts only seldom. Particularly in 2001
in «Kodak Theatre» hall was a great concert,
dedicated to 35th anniversary of his
creative work. He is working as an architect
as well.
Կապել են ամուռ փալասով քո աչքերը,
ձեռքիդ էլ կախել կշեռքը ժանգոտ,
ոնց որ գողացել են քո կշռաքարերը
արդարություն ես դու կույր ու վախկոտ,
դու ես արձան որ դատում ես իմ բախտը,
դու ես իմ սիրտը հանձնում գայլերին,
լիզում հաստափոր և փոշոտ հատորները
ուր շարադրած են բոլոր իմ մեղքերը
և դրավաչափը դահճին հանձնվող փամբուշտին:
Ես հեգնեցի հին ու նոր կուռքերին իմ,
դու ինձ չես տեսնի գլխակոր ծնկաչոք,
կյանքս արդեն ինձ ցմահ բանտարկել է,
չես վախեցնի ծայրագույն հոդվածով,
դու ես արձան որ դատում ես իմ բախտը,
դու ես իմ սիրտը հանձնում գայլերին,
լիզում հաստափոր և փոշոտ հատորները
ուր շարադրած են բոլոր իմ մեղքերը
և դրավաչափը դահճին հանձնվող փամբուշտին:
Կիսատ թռիչքը երազիս
և լուռ տրոփը լույսերի
այն ինչ այսօր չհասկացա,
այն ինչ աստղի ես չհասա
և ինչ հեքիաթ որ չապրեցի,
բնավ արանց տաքնապների
հաջորդ կյանքին ես հանձնեցի:
Թևերը սպիտակ իմ մարմնին կարեցի,
մոտեցա ես եզրին քո բերդի պարիսպին,
և լուռ ժպիտով երկնքին նայեցի,
գոռում են կանգնիր կջարդվես մի թռչի …
Ցատկեցի:
Դուք որ մեռաք հինգ դար առաջ,
դուք որ այսոր կ'անմահանաք,
նույն ծառի ծիլն էիք կանաչ,
և դարձաք նույն հողին ճարակ:
Հինգ դար առաջ հինգ դար յետոյ,
նույն անցորդ եք անվերադարձ,
կիչնի անհույս մութ երեկոյ,
ձեր աչքերի վրայ սառած:
Ծառի համար և այս հողի,
նույնն էր երեկ նույնը այսոր,
նույն ծաղկումն է գարնանային,
և աշնան նույն տերեվը չոր:
Նույնն է հիմա դար ու վարկյան,
երբոր չկայ երթ ու գալիք,
համայնական նույնն է ճամբան,
երբոր չկայ կյանքի ալիք:
Դուք որ հաճախ արտասվեցիք,
և դուք որ շատ զվարճացաք,
դուք որ դրիք փուշ ու ծաղիկ,
նույն խավարին դարձաք բանակ:
Միայն այն չի վաճառվում,
որ ոչ կանգնում է, ոչ ընկնում,
որ ոչ լողում է, ոչ թռչում
անաստված այս աշխարհում:
միայն նա չի վաճառվում,
որ ոչ ծնվում է, ոչ շնչում,
որ ոչ լռում է, ոչ ճառում,
միայն նա չի վաճառվում,
մնացածը վաճառվում է...
Մնացածը վաճառվում է...
մնացածը վաճառվում են...
մնացածը վաճառվում են...
և բոլորն են վաճառվում:
Մնացածը վաճառվում է...
Մնացածը վաճառվում են...
Մնացածը վաճառվում են...
անաստված այս աշխարհում:
Եվ միայն խաչիդ գամերը,
այս կյանքի տառապանքները
միայն այդ չի վաճառվում...
և սրտին սեղմված պատկերը,
կորուստի թախծոտ աչքերը
միայն այդ չի վաճառվում...
անցյալի հալված ստվերները,
և գալիք արհավիրքները
միայն այն չի վաճառվում...
եվ նաև վերջին չորրորդը,
որ մերժում է այդ աճուրդը,
միայն նա չի վաճառվում...
Ո՞ւր էիր, Աստված-
երբ խենթացավ լքված մի ողջ ժողովուրդ...
Ու՞ր էիր, Աստված-
երբ աղերսանքը մեր մարեց անհաղորդ:
Ո՞ւր էիր, Աստված-
երբ ավերում էին չքնաղ մի երկիր,
Ո՞ւր էիր, Աստված-
երբ, խենթացած ցավից, աղաչում էինք - Ամեն...
Ո՞ւր էիր, Աստված-
երբ արդարույթյան աչքերը կապվեց,
Ո՞ւր էիր, Աստված-
երբ շուրթերին ազգիս աղոթքը սառեց:
Ո՞ւր էիր ,Աստված-
երբ փրկության կանչով երկինքը ցնցվեց,
Լուռ էիր Աստված-
երբ, խաչերին գամված,
աղոթում էինք – Ամեն...
Իմ կարոտ հոգում,
չկար ուրիշ հավատք և սեր, դու իմ Տեր,
ես քեզ հավատում ու աղերսում էի ինչպես մի
անխելք,
ո՞ւ ր էիր, Աստված-
երբ հոշոտում էին չքնաղ մի երկիր
ո՞ւր էիր Աստված-
երբ հույսերս կտրած
աղոթում էինք – Ամեն...
Ուժ տուր մեզ, Աստված,
որ ալեկոծ կյանքի ծովում չկորչենք,
սիրտ տուր մեզ, Աստված,
որ տառապանքի շուրթերը ջնջենք...
լույս տուր մեզ, Աստված,
որ խավարում այս գորշ ճամփա նշմարենք,
հույս տուր մեզ, Աստված,
որ շուրթերով չորցած քեզ գտնենք նորից –
Ամեն...