 |
 |
Երբ (ԿԵԱՆՔԸ ԱՆԻՄԱՍՏ ԻՄԱՍՏԱԶՐԿՒՈՒՄ ),
Արթուր Մեսչեանի ձայնն էր իմաստաւորում (ՕՐԵՐԸ
ԱՆՇԱՐԺ ԿԱՄ ԷԼ ՎԱԶՔԻՑ ՀՈԳՆԱԾ) ու հասկանում
էինք թէ (ԿԱՐԵՒՈՐԸ ԿԱՆԳԱՌՆ Է) ու (ՄՆԱՑԱԾԸ
ՏԱԼԻՍ ՔԱՄՈՒՆ ՈՒ ՀԵՌԱՆՈՒՄ) բայց
(ԿԱՄՈՒՐՋՆԵՐԸ ԵՏ ԴԱՐՁԻ) չէինք այրում...
Եւ հաւատում էինք թէ նոյնիսկ եթէ (ԴԱՏԱՐԿՎԵԼ ԵՆ
ՓՈՂՈՑՆԵՐԸ ՀԱՐԱԶԱՏ ՁԵՐ ԴԵՄՔԵՐԻՑ) թէ
(ՄԷԿ ՄԵՂԵԴԻ ԾԱՆՈԹ ՄԻ ՁԱՅՆ ՄԵԶ ԿԸ ԴԱՐՁՆԻ
ՄԵՐ ՏՈՒՆ) ու վերադարձանք (ԱՆԱՌԱԿ ՈՐԴՈՒ
ՆՄԱՆ)...
Իսկ (ԵՐԲ ՈՐ ՄԱՂՈՒՄ ԵՄ ՄԷԿ ԱՌ ՄԷԿ ԲՈԼՈՐ
ԱՆՑԱԾ ԻՄ ՏԱՐԻՆԵՐԸ) ու կը հարցնէի թէ (ՈՒ՞Ր ԵՆ
ՏԱՆՈՒՄ ՔԱՅԼԵՐՆ ԱՆԽԵԼՔ) կը պատասխաներ ինծի
(ՔՈՆԷ ՄԷԿ ՕՐ ՔՈՆԷ ՄԷԿ ՎԱՐԿԵԱՆ ՔՈ ՈՒՍԻՑ
ՔՑԻՐ ԲԵՌՆ ՅԻՇՈՂՈՒԹԵԱՆ) եւ (ԹՈՂ ՀԱՐՒԱԾԵՆ
ՈՒ ՄԻ ՊԱՀ ՑՆԾԱՆ ԴՈՒ ԶԱՐԿԴ Պ ԱՀԻՐ ՔԱԼԻՔ
ՄԱՐՏԵՐԻՆ ՈՒ ՆԱՅԻՐ ՀԵՌՈՒՆ)...
Քեզի համար մեծ վարպետ կը նուիրեմ այս գործս...
ՇԱՆԹ ՄԱՆՃԵԱՆ |
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|